|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
24.07.1999 tarihinde Adana'da Seyhan Hastahanesi'nde sezeryanla dünyaya geldim. Cumartesi günüydü ve sabah 8.30 da doğumum tamamlandı. Kilom 3100 gram , boyum 50 cm idi. Normal doğum tarihimden bir hafta erken doğdum. Doktorum beni muayene etti ve çok sağlıklı olduğumu söyledi. Benden bir saat kadar sonra annemi getirdiler.Hala baygındı ve çok ağrı hissetmesin diye doktor amca bir süre annemi ilaçlarla uyuttu. Öğleden sonra annemle tanıştım. Beni yanına yatırdılar ve göğsünü emmem için biraz uğraştılar. Ben çok halsizdim ve sürekli uyumak istiyordum. Anneannem biraz tedirgin oldu, çünkü ellerim morarmaya başlamıştı ve ağzımdan da sürekli tükrüğümsü şeyler çıkarıyordum. Bir sorun olabileceğini düşünerek doktoru çağırdı. Doktorum geldi bana baktı ve telaşlanmayın gayet iyi dedi. Ama benim ellerimden sonra morluk kollarıma kadar ilerliyordu. Zehirleniyordum anlayacağınız. Annemi emmeyi başaramayınca akşam saat 7.30 gibi bebek hemşiresi geldi ve bana mama vermeye karar verdiler. Hemşire beni kucağına alınca bir sorun olduğunu anladı ve doktoru çağırdı. Beni hemen küvöze aldılar.Annemin karnından su yutmuşum ( Biraz daha geç olmadan sorunumu anladığı için hemşireye sonsuz teşekkürler). Bana aspir yaptılar(midemi yıkadılar), bir ayağıma serum diğerinede şeker yüklemesi için başka bir hortum bağladılar, göğsüme bağladıkları kablolarla kalp atışlarımı ve solunumumu takip ediyorlardı. Ağlayamıyordum bile sesim o kadar az çıkıyorduki. Kilom 2650grama düşmüştü.Üç gün küvözde kaldım. Annem her üç saatte bir yanıma gelip beni görüyordu ve bana meme vermeye çalışıyordu. Ama nafile ben bir türlü memesini almıyordum. Bu arada beni mamayla beslemeye başladılar. 10 cc ile başladım ve 40-50 cc ye kadar yükseldi. İkinci gün annemin sütü gelmeye başlayınca sütünü sağarak biberona koyuyordu ve ben onları içiyordum. Kilo almaya başladım, her gün 50 gram kadar alıyordum. Annem her üç saatte bir gelip beni emzirmeye çabalamaya devam ediyordu. Çok üzgün olduğunu hissediyordum. Biran önce buradan çıkmamı ve üzerimdeki tüm kablolardan kurtulmamı istiyordu. Üçüncü gün sabahı çok azda olsa meme emmeyi başardım. Kilom 2850 gram olmuştu ve artık 60 cc kadar süt almaya başlamıştım. Doktorum artık küvözden çıkabileceğimi söyledi ve beni annemin odasına aldılar. Fakat hala hastaheneden çıkamıyorduk çünkü benim tam olarak emme işlemini öğrendiğimden emin olmak için doktorum akşama kadar buradasınız dedi. Annem sürekli beni emzirmeye calışıyordu ve sonunda başardık. Doktorum aksam saat 17.00 gibi geldiğinde beni beslenirken gördü. Sonunda evimize gidebileceğimizi söyledi. Hepimiz çok sevinçliydik.
Yaşadıklarım çok kötü ve üzücü tecrübelerdi. Dilerim hiç bir annenin ve bebeğinin başına böyle şeyler gelmez. Tüm annelere ve bebeklerine sorunsuz doğumlar ve sonsuz sağlık dilerim.